CFD-handel: waar de kosten werkelijk vandaan komen en waarom de meeste mensen verliezen

Een contract for difference is een overeenkomst tussen u en de broker om het koersverschil in een onderliggende waarde tussen opening en sluiting te verrekenen. U koopt het aandeel, de index of het valutapaar niet. Geen stemrecht, geen bewaring, geen eigendom. In plaats van een dividend ontvangt of betaalt u een contante aanpassing.

Daar vloeien twee gevolgen uit voort die de marketing zelden uitspelt. Ten eerste is de prijs waartegen u handelt de prijs van de broker, niet die van een orderboek. Ten tweede is uw tegenpartij de broker. Als die failliet gaat, bent u een schuldeiser, niet de eigenaar van een effect. Dat maakt de vraag met welke juridische entiteit u hebt getekend veel belangrijker dan bij een gewone bewaarrekening.

Laten we er cijfers op zetten. Eén standaardlot EUR/USD is 100.000 eenheden, dus één pip (0,0001) is USD 10 waard. Bij een spread van 0,9 pip kost een complete round trip van openen en sluiten USD 9.

Dat klinkt onbeduidend. Bij EUR/USD 1,1000 heeft de positie een notionele waarde van USD 110.000. Bij de Europese hefboombeperking van 30:1 voor particulieren legt u ruwweg USD 3.667 aan marge in. De spread alleen al is dus 0,25% van het kapitaal dat u hebt ingezet, nog voordat de koers ook maar is bewogen.

Schaal dit nu op. Vier round trips per dag over 250 handelsdagen is 1.000 round trips per jaar. Duizend keer 0,25% is 250% van uw marge, in spread alleen al. Dat is geen argument tegen handelen. Het is de verklaring waarom actieve hefboomrekeningen zo zelden standhouden: de strategie moet die tegenwind overtreffen voordat ze iets voor u oplevert.

Als u EUR 120.000 aan indexblootstelling aanhoudt tegenover EUR 6.000 aan marge, financiert iemand het verschil. Dat is de broker, en daar rekent hij voor. Het mechanisme is overal hetzelfde: een benchmarkrente voor de relevante valuta (de euro short-term rate voor EUR, SOFR voor USD, SONIA voor GBP, SARON voor CHF) plus een opslag op longposities, min diezelfde opslag op shortposities. Wanneer de benchmark onder de opslag ligt, betalen beide kanten.

Een uitgewerkt voorbeeld met de aannames vermeld. U handelt een CFD op een Duitse blue-chipindex tegen EUR 5 per punt, met de index op 24.000, dus EUR 120.000 notioneel. Grote indices kennen een hefboombeperking van 20:1 voor particulieren, wat de marge op EUR 6.000 brengt. Stel dat de spread 1,2 punten is, oftewel EUR 6 voor de round trip. Neem aan dat uw broker in totaal 5,0% per jaar rekent aan de longkant, dat is benchmark plus opslag. U moet de tarievenpagina van uw eigen aanbieder raadplegen voor de opslag, want die verschilt sterk. Bij een telling van 360 dagen komt dat neer op 120.000 × 0,05 ÷ 360 = EUR 16,67 per nacht.

De boodschap zit in de laatste kolom. Voor een intraday-transactie is financiering irrelevant; voor een kwartaallange positie is het verreweg de grootste kostenpost. Een driemaandsvisie op een index uitdrukken via een CFD kost ruwweg 17% van uw marge aan rente. Een cash-ETF op dezelfde index kost daarvan slechts een fractie over dezelfde periode — maar dan hebt u wel het volledige kapitaal nodig.

Twee details zorgen voor verrassingen. De dagentelling is niet gestandaardiseerd, en 360 dagen versus 365 verandert de financieringsrekening met ongeveer 1,4% bij een rente van 5%. En de meeste brokers berekenen financiering over het volledige notionele bedrag, niet over het deel dat daadwerkelijk is geleend.

Als uw rekening luidt in euro's en u een in dollars luidende CFD verhandelt, wordt elke gerealiseerde positie omgerekend. De opslagen van Europese aanbieders lopen van ongeveer 0,25% aan de goedkope kant tot ruim boven 1,5% aan de dure kant.

Concreet: sluit 200 posities in een jaar met een gemiddeld absoluut resultaat van USD 500, en er gaat USD 100.000 door de omrekening. Bij 1,0% is dat USD 1.000 per jaar; bij 0,25% is het USD 250. Dezelfde transacties, dezelfde strategie, USD 750 verschil, volledig veroorzaakt door een rekeninginstelling.

De oplossing is meestal simpel. Veel brokers bieden subrekeningen in meerdere valuta's aan. Als u voornamelijk in dollarinstrumenten handelt, houd de handelsrekening dan in dollars aan en reken alleen om bij opname. Controleer dit voordat u de rekening opent — het is achteraf vaak niet meer te wijzigen.

Een stop-loss is een instructie om te sluiten tegen de eerstvolgende beschikbare prijs, geen garantie voor een bepaalde prijs. Bij weekendgaps, rond geplande cijferpublicaties en in dunne marktomstandigheden is de uitvoeringsprijs vaak wezenlijk slechter dan het niveau dat u had ingesteld.

Zet de hefboom ertegenover. Bij 20:1 is elke beweging van 1% in de onderliggende waarde een beweging van 20% in uw marge. Een openingsgap van 2,5% tegen u wist de helft van uw ingelegde marge uit — precies het niveau waarop een EU-broker verplicht is uw posities te sluiten.

Gegarandeerde stops bestaan bij sommige aanbieders tegen een premie, die vaak alleen in rekening wordt gebracht als de stop daadwerkelijk wordt geraakt. Het is een van de weinige extra kosten die echt het overwegen waard zijn als u posities overnight of over een weekend aanhoudt.

De Europese beperkingen voor particulieren komen voort uit ESMA's productinterventiemaatregelen van 2018 en zijn sindsdien permanent gemaakt door nationale toezichthouders — in Duitsland via een algemeen bestuursbesluit van BaFin, in het VK via PS19/18 van de FCA.

In het VK is de cryptopositie nog duidelijker: de FCA verbood de verkoop van cryptoderivaten en crypto-ETN's aan particuliere consumenten met ingang van 6 januari 2021.

Naast de hefboombeperkingen omvat het pakket margin close-out bij 50% van de minimaal vereiste marge per rekening, bescherming tegen een negatief saldo per rekening, een verbod op handelsprikkels zoals stortingsbonussen, en de gestandaardiseerde risicowaarschuwing met het eigen verliespercentage van de onderneming.

Wat de regels niet doen, is verliezen minder waarschijnlijk maken. Ze begrenzen hoe erg het slechtste scenario kan uitpakken. En ze hangen volledig af van de juridische entiteit waarmee u een contract hebt gesloten. Hetzelfde merk exploiteert vaak een EU-entiteit, een VK-entiteit en een offshore-entiteit die een veel hogere hefboom biedt zonder de Europese verplichtingen. Wat telt, is de naam op uw rekeningoverzicht, niet die op de marketingsite.

Zwitserland kent geen aan ESMA gelijkwaardige hefboombeperking voor particulieren. Zwitserse inwoners die een contract sluiten met een EU- of VK-entiteit, krijgen de limieten van die entiteit; wie handelt via een door FINMA gereguleerde bank of effecteninstelling, valt in plaats daarvan onder het Zwitserse kader. Stel vast wat van toepassing is voordat u de rekening financiert.

Nog iets dat routinematig verkeerd wordt begrepen: compensatiestelsels dekken het faillissement van de aanbieder, niet uw handelsverliezen. Het Britse FSCS vergoedt tot GBP 85.000 per persoon per onderneming en sluit vorderingen wegens tegenvallende beleggingsprestaties uitdrukkelijk uit. Duitse en Cypriotische stelsels voor beleggingsondernemingen kennen wezenlijk lagere limieten; controleer het actuele bedrag op de eigen website van het betreffende stelsel.

Duitsland. CFD's gelden als termijntransacties (Termingeschäfte). Winsten worden belast met 25% bronheffing plus de 5,5% solidariteitstoeslag — in totaal 26,375% — plus kerkbelasting waar van toepassing. De jaarlijkse spaarvrijstelling bedraagt EUR 1.000, of EUR 2.000 voor gezamenlijk aangeslagen echtparen. Wie de oudere regel nog kent, moet weten dat de verliesverrekeningsbeperking voor termijntransacties, met haar plafond van EUR 20.000, niet langer voorkomt in de huidige tekst van artikel 20, lid 6, van de Inkomstenbelastingwet. De afscherming van verliezen uit de verkoop van aandelen blijft wel bestaan. Buitenlandse brokers houden geen Duitse belasting in; de inkomsten horen thuis op Anlage KAP.

Zwitserland. Particuliere vermogenswinsten op roerende zaken zijn over het algemeen belastingvrij, maar dat gaat niet automatisch. Het rondschrijven van de federale belastingdienst over beroepsmatige effectenhandel weegt onder meer aanhoudperiodes, omzet in verhouding tot de portefeuillegrootte, het aandeel van de inkomsten dat de winsten vertegenwoordigen, financiering met vreemd vermogen, en of derivaten worden gebruikt voor iets anders dan het afdekken van uw eigen posities. Actieve CFD-handel raakt verschillende daarvan tegelijk. Als de bedragen aanzienlijk zijn, regel dit dan vooraf met uw kantonale belastingdienst of een adviseur, en controleer de actuele versie op de site van de federale belastingdienst.

Oostenrijk en het VK. In Oostenrijk valt inkomen uit derivaten onder een bijzonder tarief voor vermogensinkomsten in plaats van de progressieve schaal; controleer het actueel geldende tarief bij het ministerie van Financiën. In het VK vallen winsten op CFD's onder de reikwijdte van capital gains tax, terwijl spread betting voor Britse belastingplichtigen anders wordt behandeld — een behandeling die afhangt van persoonlijke omstandigheden en kan veranderen.

Het eerlijke antwoord is: in een paar duidelijk afgebakende gevallen.

• Shortpositie zonder effectenlening. U wilt gedurende twee weken short zitten in een index of een aandeel. Via een cashrekening is dat voor particuliere cliënten vaak simpelweg niet beschikbaar.
• Kortlopende hedging. Een bestaande aandelenportefeuille afdekken tijdens een gebeurtenis kost een paar nachten financiering in plaats van een verkoop die belasting doet ontstaan.
• Markttoegang. Grondstoffen, niche-indices of exotische valutaparen die uw cashbroker niet aanbiedt.
• Fijnmazige positiegrootte. Fracties van een contract laten het risico bij de rekening passen, in plaats van andersom.

En het geval waarin de goedkoop ogende optie de verkeerde is: voor een longpositie in een brede index die maanden of jaren wordt aangehouden, is de CFD bijna altijd duurder dan de ETF. Financiering loopt elke nacht op, de close-outregel kan u op het slechtst mogelijke moment uit een juiste visie zetten, en aan het eind bezit u niets. Het schijnbare voordeel — weinig kapitaal vastleggen — wordt in de loop van de tijd meer dan tenietgedaan door de financieringsopslag.

1. 1Reken de spread op uw meest verhandelde instrument om naar een percentage van uw marge. Dat ene getal vertelt u meer dan welke kostentabel ook.
2. 2Zoek de financieringspagina van uw broker op en noteer de opslag boven de benchmark, apart voor long en short.
3. 3Vermenigvuldig de nachtelijke kosten met uw gebruikelijke aanhoudperiode en vergelijk dat met de spread. Als financiering het grotere getal is, is een CFD waarschijnlijk het verkeerde instrument voor die transactie.
4. 4Controleer uw omrekenopslag en open, waar mogelijk, een subrekening in de valuta waarin u voornamelijk handelt.
5. 5Lees de juridische entiteit op uw rekeningoverzicht, en zoek vervolgens de toezichthouder, de hefboomlimieten en het compensatiestelsel ervan op.
6. 6Bereken vóór elke positie wat een weekendgap van 2% tot 3% met de rekening zou doen. Als het antwoord ongemakkelijk voelt, is de positie te groot.
7. 7Regel de fiscale behandeling voor uw woonland voordat u de eerste positie opent, niet pas het voorjaar erop.

CFD's zijn complexe instrumenten en brengen vanwege de hefboomwerking een hoog risico met zich mee om snel geld te verliezen.

Deze gids is informatie, geen beleggingsadvies. Cijfers, kosten en wettelijke vereisten veranderen; controleer de actuele situatie altijd bij de aanbieder en bij de relevante toezichthouder.