Najdroższy ukryty koszt: przewalutowanie u brokera

Rynek walutowy ma kurs środka rynku (mid-market), zwany czasem kursem międzybankowym. Twój broker nie przewalutowuje cię po tym kursie; przewalutowuje cię po kursie z pewnym odchyleniem od niego. To odchylenie jest narzutem i stanowi całą opłatę, niezależnie od tego, jak zostanie zaprezentowana.

Istnieją dwa sposoby prezentacji. Albo broker przewalutowuje po kursie środka rynku i pobiera wyszczególnioną opłatę, powiedzmy 0,25% przewalutowanej kwoty. Albo przewalutowuje po gorszym kursie i nie pobiera niczego. Ekonomicznie są to rzeczy identyczne. Tylko pierwszy sposób da się skontrolować.

Ważne jest rozróżnienie od ryzyka walutowego. Narzut walutowy to jednorazowy koszt transakcyjny. Ryzyko walutowe to trwała pozycja rynkowa: jeśli posiadasz akcje amerykańskie, masz ekspozycję na dolara niezależnie od tego, w jakiej walucie denominowany jest twój rachunek. Jedno nie zastępuje drugiego, a zabezpieczona (hedged) klasa akcji usuwa ryzyko, nie opłatę.

Uczciwe zastrzeżenie dotyczące lidera. W Interactive Brokers minimum 2 USD obowiązuje przy każdym przewalutowaniu poniżej około 100 000 USD. Przewalutowanie 5 000 EUR kosztuje więc efektywnie 0,04%, a nie 0,002%. To wciąż o rząd wielkości mniej niż reszta rynku — ale to nie jest liczba z nagłówka, a przy małych kwotach Interactive Brokers może w rzeczywistości być droższy niż Trading 212. Kolejna część pokazuje to na liczbach.

Inwestujesz 5 000 EUR w akcję notowaną w USA, a później ją sprzedajesz. Przewalutowanie następuje dwukrotnie. Dla przejrzystości oba przeliczenia odnosimy do kwoty 5 000 EUR.

Prowizja od tej samej transakcji wynosi od zera do około 5 EUR u każdego brokera w tabeli. Przewalutowanie nie jest więc jednym z kilku składników kosztu. Przy transakcji w walucie obcej to ono jest ceną transakcji.

Szczegół, który łatwo przeoczyć: przewalutowanie przy sprzedaży dotyczy uzyskanej kwoty, a nie twojego pierwotnego wkładu. Jeśli pozycja podwoi wartość, opłata przy wyjściu też się podwaja. Przy 0,95% od 10 000 EUR uzyskanej kwoty to 95 EUR, a nie 47,50 EUR — sukces inwestycji podnosi opłatę.

Teraz przypadek dotyczący większości ludzi: 500 EUR miesięcznie w aktywa notowane w USA. To 6 000 EUR rocznie, 60 000 EUR w ciągu dekady — i 120 osobnych przewalutowań.

Ten ostatni wiersz jest najciekawszy. Przy 500 EUR, 0,002% daje jeden cent, więc minimum 2 USD obowiązuje za każdym razem. Dwanaście przewalutowań rocznie kosztuje w przybliżeniu 24 USD, a najtańszy broker w tabeli staje się przy tym schemacie droższy niż Trading 212. Stawka z nagłówka nic nie znaczy, gdy obowiązuje minimum.

Rozwiązaniem jest łączenie przewalutowań. Przewalutuj 6 000 EUR raz w roku: 0,002% z tego to dwanaście centów, więc minimum znów obowiązuje — ale tylko raz. Około 2 USD rocznie zamiast 24 USD, czyli 20 USD zamiast 240 USD w ciągu dekady. Ten sam broker, te same pieniądze, dwunastokrotna różnica, wyłącznie dzięki łączeniu przewalutowań.

Uczciwy kontrargument: łączenie przewalutowań oznacza dłuższe trzymanie pieniędzy niezainwestowanych albo w niewłaściwej walucie oraz przewalutowanie całej kwoty po jednym kursie wymiany. Zamieniasz pewną oszczędność na opłatach na ryzyko związane z momentem kursu wymiany. Przy planie 500 EUR miesięcznie ten kompromis jest rozsądny; przy kwotach sześciocyfrowych powinien być decyzją świadomą.

Trade Republic, Scalable Capital i eToro nie wyszczególniają opłaty za przewalutowanie. U obu niemieckich dostawców mechanizm jest taki sam: akcje amerykańskie są kwotowane i rozliczane w euro, a przewalutowanie mieści się wewnątrz kwotowanej ceny. Scalable Capital w ogóle nie daje bezpośredniego dostępu do giełd amerykańskich — zlecenia realizowane są na gettex, EIX lub Xetra w euro.

To nie to samo co ukryta opłata. Mechanizm jest ujawniony; liczba nie. Ale kosztu bez podanej liczby nie da się porównać, a "nie da się porównać" nie jest cechą neutralną.

Mimo to można go oszacować. Weź cenę akcji z jej głównego notowania w danym momencie, przelicz na euro po kursie środka rynku dla tej samej sekundy i porównaj to z rzeczywistą ceną wykonania twojego zlecenia. Różnica zawiera łącznie spread i wbudowane przewalutowanie. Powtórz to dla kilku transakcji, a otrzymasz wiarygodny rząd wielkości.

eToro to nieco inny przypadek. Jego opublikowana strona z opłatami podaje, że opłata za przewalutowanie zależy od lokalizacji, metody płatności i poziomu Club, z 50% zniżką dla poziomów Platinum i Platinum+ oraz zwolnieniem dla poziomu Diamond — ale nie podaje stawki bazowej. Ponieważ podstawowy rachunek był historycznie denominowany w dolarach, jest to jednocześnie najważniejsza liczba dla klientów europejskich i ta, której brakuje.

• Dywidendy. Amerykańska dywidenda wpływa w dolarach i jest przewalutowywana na euro. Przy portfelu akcji amerykańskich wartym 200 000 EUR i stopie dywidendy 2%, narzut 0,5% od 4 000 EUR to około 20 EUR rocznie — mało, ale co roku. Reinwestujesz dywidendę i przewalutowujesz z powrotem, płacąc drugi raz.
• Wypłaty. Przeniesienie pieniędzy z rachunku dolarowego na euro-konto bankowe to kolejne przewalutowanie. W eToro wypłata z rachunku USD kosztuje dodatkowo 5 USD, z minimum 30 USD; z rachunku w walucie lokalnej jest bezpłatna.
• Wpłaty. Zasilenie rachunku dolarowego z banku prowadzącego rachunek w euro może oddać przewalutowanie w ręce twojego własnego banku, często po istotnie gorszym kursie niż u brokera.
• Operacje korporacyjne. Emisje praw poboru, wezwania (tender offers) i wykupy w walucie obcej wywołują przewalutowanie, zwykle bez twojego udziału.
• Odsetki od sald. Gotówka w walucie obcej generuje odsetki w tej samej walucie i jest przewalutowywana w momencie zaksięgowania lub przeniesienia.

1. 1Trzymaj walutę. Rachunek wielowalutowy całkowicie eliminuje przewalutowanie. Trading 212 obsługuje ponad dwanaście walut, Interactive Brokers prowadzi osobną księgę dla każdej waluty, a Lightyear bezpłatnie przechowuje GBP, USD i EUR. Kupujesz akcje amerykańskie z salda dolarowego i nie płacisz nic. Jedno ostrzeżenie specyficzne dla Interactive Brokers: jeśli pozwolisz platformie automatycznie pożyczyć walutę, w której masz niedobór, zamiast świadomie ją przewalutować, płacisz odsetki od depozytu zabezpieczającego, nie zauważając tego — to częsty błąd, którego da się całkowicie uniknąć.
2. 2Kup opakowanie euro. ETF UCITS śledzący ten sam indeks, notowany na Xetra w euro, w ogóle nie wiąże się z przewalutowaniem. Kompromis: fundusz ma własną bieżącą opłatę oraz odchylenie od indeksu (tracking difference), a wewnętrznie i tak przewalutowuje. Ekspozycja walutowa pozostaje, chyba że klasa akcji jest zabezpieczona (hedged).
3. 3Łącz przewalutowania. Rzadsze, większe przewalutowania, zwłaszcza tam, gdzie obowiązuje stałe minimum. Przykład liczbowy powyżej pokazuje dwunastokrotną różnicę.
4. 4Wybieraj brokera pod kątem tej pozycji. Jeśli przewalutowanie jest największym blokiem kosztów w twoim schemacie, to ono powinno decydować o wyborze brokera — nie prowizja, o której wszyscy mówią.

Niska stawka przewalutowania nie jest celem samym w sobie. Nie przechodź do gorszego brokera, by zaoszczędzić 0,2%, jeśli prowizja, opłata za przechowywanie aktywów lub brak dostępu do produktów kosztują cię więcej.

Nie myl narzutu z ryzykiem walutowym. Klasa akcji zabezpieczona w euro usuwa ryzyko rynkowe, nie opłatę — a samo zabezpieczenie niesie bieżący koszt w przybliżeniu równy różnicy stóp procentowych między obiema walutami. Ten bieżący koszt może bez trudu przewyższyć jednorazowe przewalutowanie za 0,5%.

Nie trzymaj dużego salda dolarowego wyłącznie po to, by uniknąć przyszłych przewalutowań, jeśli od tego salda nie naliczają się odsetki. Własny cennik Swissquote przewiduje 0% odsetek od gotówki w każdej walucie. Saldo 20 000 EUR rezygnujące z 2% kosztuje 400 EUR rocznie, by zaoszczędzić 190 EUR na przewalutowaniu. Taka arytmetyka się nie zgadza.

I nie wybieraj ETF-u notowanego w USA tylko po to, by uniknąć opakowania funduszowego: klienci detaliczni z EOG generalnie i tak nie mogą kupować ETF-ów z siedzibą w USA, ponieważ fundusze te nie mają dokumentu kluczowych informacji wymaganego w ramach reżimu PRIIPs. W praktyce wybór dotyczy ETF-u UCITS notowanego w euro kontra pojedynczej akcji amerykańskiej denominowanej w dolarach, nie ETF-u amerykańskiego kontra ETF-u UCITS.

1. 1Znajdź pozycję dotyczącą przewalutowania w cenniku swojego brokera. Jeśli jej nie ma, to już jest twoje ustalenie — traktuj takiego dostawcę jako niewycenialnego dla aktywów w walucie obcej.
2. 2Licz przewalutowania w skali roku, nie na transakcję. Zakup, sprzedaż, każda dywidenda, każda wypłata.
3. 3Sprawdź, czy obowiązuje stałe minimum i czy łączenie przewalutowań je eliminuje. W Interactive Brokers to pojedyncza, największa dźwignia oszczędności.
4. 4Otwórz podrachunek walutowy przed pierwszą transakcją w walucie obcej, nie po niej. W Swissquote to samo w sobie stanowi różnicę między rachunkiem rozsądnym a drogim.
5. 5Zsumuj roczny koszt przewalutowania i zestaw go z roczną prowizją za ten sam rok. Jeśli przewalutowanie jest większe, znalazłeś swoje główne kryterium wyboru.
6. 6Kwestie podatkowe i regulacyjne sprawdź osobno dla swojego miejsca zamieszkania — podatek u źródła od dywidend, sposób traktowania zysków walutowych oraz obowiązki sprawozdawcze są specyficzne dla danego kraju i zmieniają się w czasie; wiążące stanowisko podaje twój krajowy organ podatkowy.

Ten przewodnik ma charakter informacyjny, nie jest poradą inwestycyjną.